Eric Perl (12): “Ech hoffen datt et gläich fridden op där welt hei gët, an dass et kee weltënnergang gët, an dass se d’atomkraaftwierker sollen ofschafen an ecologesch elektronzellen kréien.”

Felix Watgen (12): “Ech wéilt gär dass Grichenland endlech aus der Euro-kris erauskënnt, an Italien, Portugal an all déi länner … . Ech wëll och sou wéi den Eric, dass d’atomkraaft ofgeschaaft gët – an Däitschland sin se jo schonn dobäi, si wëlle jo bis … ech weess net wéi ee joer, wëlle se jo all d’atomkraaftwierker ofschafen, an ech géif mech do och uschléissen.”

Lou Kalmes (12): “Ech si genau och där meenung wat den Eric an de Felix seet, och mat der Euro-kris a mat Grichenland an dat.”

Eric: “Ech wollt nach soen, dass déi grouss masseproduktiounen vun den déieren ophale sollen, zumols dat mat den hénger a mat de gänsen, well déi op engstem raum liewen a schonn an 30 deeg geschluecht gin …. also dat hoffen ech dass et ophält.”

Paul Breuskin (12): “Ech hoffen och net, dass et d’nächst joer eng kéier sou eppes gët, dass et waarm as a schnéi fällt, well dat as en zeeche fir ëmweltverschmotzung.”

Felix: “Ech hoffen, dass Libyen eng gutt zukunft kritt.”

Anouk Eickhoff (10): “Dass d’déiere méi gerecht behandelt gin, déi an de laboratoirë sëtzen, well ech hun een hond dovunner kritt, an déi fäerten iwwerall alles. Ech fannen et net schéin wa vill un deenen déiere getest gët. Ech fanne si sollen einfach se a rou loossen, well si si gläich net méi do, wann een sou weidermécht.”

A wat kanns du dann dozou bäidroen?

Anouk: “Dass een net esou vill saache keeft, déi een un déieren test, an dass een och den déiere soll hëllefen, do erauszekommen.”

Kann een dat dann?

Anouk: “Jo, ‘t gët eng organisatioun, déi schreiwen ëmmer bréiwer un déi, a wann een där zuer säit steet, kann et heiansdo sin dass déieren erauskommen.”

Rafael Dux (10): “Ech wënsche mer dass d’déiere méi gerecht behandelt gin an der natur, a bei bauerenhäff. Do gët et oft, bei deenen déi net bio sin, do kréie se oft medikamenter, domat se schéin déck gin; an dat as net schéi fir déi déieren. An déi gin och oft an ze klenge käfeger gehal oder sou. Dofir soll een och bio kafen, déi hun nämlech net esou eppes. … An ech hun nach eppes: datt sech méi mënsche fir déierschutz asetzen.”

Méchs du dat?

Rafael: “Jo, ech si beim WWF Däitschland an deem jugendclub vum Panda; do kréien ech all mount post och, a pro joer gin ech do 30 Euro.”

Luca Schmitz (10): “Ech wëll, dass méi leit hëllefe fir dass de reebësch méi laang kann iwwerliewen, well am reebësch, ouni déi vill beem géngen immens vill, honnerte vun déiere stierwen, an ‘t géng ëmmer manner sauerstoff op der welt gin. Well reebëscher dat sin déi gréisst bëscher op der welt, an ouni beem géng et net méi genuch sauerstoff gin.”

Weess du da firwat dass de reebësch ofgeholzt gët?

Luca: “De reebësch gët ofgeholzt fir haiser ze bauen a blieder hierzestellen.”

Rafael: “Neen … Déi holzen dat of, fir do eppes drop ze planzen, oder datt do kéi dono sin. Awer dat mat dem planze geet net gutt, well de buedem net gutt dofir as, si holze quasi fir näischt of. A si maachen ëmmer weider fir ze kucken ob et vläicht dach nach e gudde buedem gët, an dat gët et net, duerfir geet et ëmmer weider an esou.”

Nur Uysal (10): “Ech wëll, datt déi aner kanner an aner länner rem an d’schoul gin an net schaffen. Also, wéi an Afrika, datt d’meedercher net an d’schoul gin an ëmmer wäit waasser siche musse goen, fir ze kachen a fir ze drénken.”

Liam Leider (10): “Dass se an Afrika kënnen an d’schoul goen, dofir keeft méng mamm och nëmme bananne vu Fairtrade an alles vun do: orangen, cornflakes vun Oxfam, dat as och Fairtrade. An den urwald, fir dass deen net ofgeholzt gët, dofir … mäi brudder huet dofir ganz vill petzien, déi sin nëmme vu WWF; an FSC-blieder hu mir nëmmen.” ++

Net nëmme virun a wärend de feierdeeg um enn vum joer kanns de (be)weisen, wéi wäit déng compassioun iwwert dénger passioun steet, wéi sécher däi spirituellt bewosstsin däin ego am grëff huet, wéi erfollegräich s de däi perséinlechen jihad (de kampf géint déng irrational driffer) féiers.

Du weess warscheinlech, mat wéivill leide fir d’déieren d’produktioun vum sou beléifte Foie gras verbonnen as. Mee wéi beim (bëllege) poulet, randfleesch oder fësch hues de d’tendenz dat wëssen ze verdrängen an dem genoss de virrang ze gin virum mat-leed. Du kanns dat awer zu all ament änneren. Et gehéiert eigentlech net vill dozou. Eng kleng wëllensustrengung, e bësse fuerschen no alternativen, an d’joer kléngt hoffnungsvoll aus … fir dech, fir d’déier, fir de Geescht deen d’evolutioun leet.

Kuck der et un, gëf déngem häerz e stouss … an handel. Merci, an e gutt neit joer!

The holidays at the end of the year are not the only time in which you can prove how far your compassioun outreaches your passion, how strongly your spiritual awareness controls your ego, how successfully you wage your personal jihad (the fight against your basic appetites).

You probably know how much suffering for the animal is involved in the production of the so popular Foie gras. But, as with cheap chicken, beef, or fish, you tend to block out that knowledge and give priority to pleasure over pity. However, you can change that at any time. Actually it doesn’t take that much. A little effort of will, some exploring of alternatives, and the year will end on a hopeful note … for you, for the animal, for the Spirit of evolution.

Have a look, pull yourself together … and act. Thank you, and a happy new year!

Firwat jäitzt dee mënsch?

Julien Raccogli: Ech menge wou den auto grad gefuer kënnt an … an ee mënsch dee mécht sou d’hänn zesummen an e fäert, dass den auto kann en iwwerrennen.

Max Bichel: A bei méngem mengt en, do geet ee grousst schëff ënner. Wou säi kand drop war. Well eng kanoun drop geflun as.

Bob Bichel: Bei mir fäert de mënsch, well e lach do as, an da mengt en e géif dran trëllen. …  An der strooss.

Jo Reinardt: A mäin as, dass hie vun der bréck eroffällt. Well hie gesäit e lach, wou en eroffällt. An der bréck, do as e lach. Wou e geet. Dann as do e pfeil gezeechent, an da geet hien deem pfeil no an da fällt en an d’lach. Dann as ënne sou een déckt lach, an do ënnen drënner do as e ganz déiwe buer, dee mat voll krokodillen as. Da gët e vun engem krokodill gefriess.

Bavo De Veirman: Bei mir mengen ech datt se angscht huet datt do grad esou mënsche sin, weesst de sou béis jong leit, déi dann sou fräi op der strooss lafen an déi alles futti man an déi d’leit beklauen.

Massimo Helminger: Bei méngem do as en donnerwieder, an e fäert et géif e blëtz an d’bréck schloen an da géif d’bréck briechen, an da géif hien eben an d’waasser falen, ënnert sech.

Lars-Frederik Hinz: Bei mir do gesäit en en auto, deen op een dra fiert. Deen e mënsch ëmfiert.

Jessica Muller: A bei mir do mengt en, et géif een ënnergoen, well d’schëff dat as scho kromm.

Daniel Kopecky: E gesäit en trakter, deen op en zou fiert.

Mascha Santin: Vläicht gesäit en ee monni dee wéi hie vläicht kleng war, deen hien ëmmer geschloen huet.

Marion Peters: Vielleicht ist es ganz abends, und es ist ganz dunkel, und dann geht sie über ne Brücke, und dann hat sie Angst, dass auf einmal sie nix sieht und da passiert irgend etwas. … Zum Beispiel, dass andere Leute mit Steinen irgendwo hinwerfen, und dann hat sie vielleicht Angst, dass sie auf einmal auf sie selbst werfen.

Julien Raccogli: Oder si denkt, O mei, ech hu vergiess doheem de kamäin auszemaachen.

Jo Reinardt: Oder nach méi schlëmm. Oder en huet vergiess säin haus zouzespären. Da kënnt e raiber eran a klaut säi portmonni.

Bob Bichel: Oder e mécht esou well e säi brëll vergiess huet, fir bei den aendokter.

Julien Raccogli: Oder en huet … en hat gemengt, en hätt pobeier an der hand, an du war et net pobeier awer ‘t war e schlëssel, hausschlëssel an esou, autoschlëssel, an dunn as en an de grill gefall.

(All d’kanner sin zum zäitpunkt vum interview am 2. schouljoer.) ++

——————————————————

Why do you think this person is screaming?

Julien Raccogli: I think there’s a car coming … and the person puts his hands together like this and is scared that the car could run him over.

Max Bichel: And for me he thinks there’s a big ship sinking. One with his kid on it. Because a cannonball has struck it.

Bob Bichel: For me the person is scared because there’s a hole, and he thinks he will fall in. (There’s) a hole in the road.

Jo Reinardt: My person notices that he’s falling off the bridge. Because he sees a hole when he drops. There’s a hole in the bridge. Where he walks. Then there is an arrow drawn in front of him, and he follows the arrow and drops into the hole. Then there is another big hole further down, and beneath it is a terribly deep well full of crocodiles. Then he gets eaten by a crocodile.

Bavo De Veirman: In my mind she is frightened of those people there, you know, those bad young people who are running about in the street unhindered, breaking everything and stealing from other people.

Massimo Helminger: My person is in a thunderstorm, he is afraid that the lightning could strike the bridge and then the bridge would break and he’d fall into the water below.

Lars-Frederik Hinz: I believe he sees a car crashing into someone. Running a man over.

Jessica Muller: And for me he thinks that someone is drowning, for the boat’s already lopsided.

Daniel Kopecky: He sees a tractor driving up to him.

Mascha Santin: Maybe he sees his uncle who used to beat him up when he was little.

Marion Peters: Maybe it’s late at night and it’s very dark, and then she is walking across that bridge, and she is frightened that she suddenly won’t be able to see anything at all and then something is going to happen. For instance, other people might start throwing stones and she is afraid that they will throw them at her.

Julien Raccogli: Or maybe she thinks, ‘Shoot, I forgot to dowse the fire in my fireplace at home.’

Jo Reinardt: Or even worse, he forgot to lock the door. Then a burglar enters and steals his wallet.

Bob Bichel: Or he does it because he forgot his glasses, and he’s on his way to the eye doctor.

Julien Raccogli: Or he thought he had a piece of paper in his hand, but it wasn’t paper, it was his key, his house key or something, his car key, and then he dropped it and it fell into the gutter.

(All the children in this interview are between 7 and 8 years old.) ++

Ofgesin dervun, dass déi aktuell politik an hirem blannen aktionismus den erzéiungsoptrag vun de schoulen duerch kannerfeindlech an technokratesch moossnamen ëmmer méi ad absurdum féiert, leiden eis kanner a jugendlecher (an doduerch indirekt d’léierpersonal) haut extrem ënnert deem wat de Bernard Stiegler “den Driffkapitalismus” (capitalisme pulsionnel) nennt: ee sozio-economesch-mediatesche system deen op der direkter verwierklechung vun deem baséiert wat eis undreift, virun allem dem driff fir ze kafen.

Beispillsweis kréien d’kanner, awer och déi erwuesse bestänneg zougepëspert: “Befriddeg déng launen, dat hält d’geschäft um lafen”. Et as e system dee permanent dem eenzelne séng kanneregst säiten exploitéiert, deen d’(kaf-)handlung zu engem grondprinzip erhieft, zum nierbuedem vun der entwécklung vum handel a vun der gesellschaft. (…)

Déi aktuell situatioun, erkläert hien, mat där ëmmer méi grousser muecht vun de systemer vun iwwer-stimulatioun, iwwer-opmierksamkeet, iwwer-informatioun, iwwer-asaz, zerstéiert dem kand säi psychescht verméigen a mécht d’erzéiungsaarbecht onméiglech. Well dës erzéiung – an dat wëssen d’pädagogen zënter laangem – schafft grad um opschuppe vum ‘gläich eppes wëllen hun’, fir dass en zil, e wonsch an engem gewëssen zäitraum entstoe kann; si intresséiert sech fir d’opschuppe vun der handlung, well si weess dass dat d’bedingung as fir zuer reflektioun ze kommen; an si erméiglecht et, e spontant matmaache bei allen ideologeschen a mediateschen opfuerderungen ze bremsen an esou d’ausformung vum kritesche geescht ze erlaben. (Philippe Meirieu, Quelle stratégie pour les militants pédagogiques aujourd’hui?, transcription d’une conférence donnée à Lyon le 15 mars 2008, p.4 – www.meirieu.com)

Vereinfacht gesot: Eis kanner a mir selwer gi vun de geschäftsleit an de medien déi ganzen zäit mat alle méigleche biller, melodien a mottoen dozou opgefuerdert, eis ouni laang z’iwwerleën eis bedierfnesser – déi eigentlech hir sin — z’erfëllen. Dat gëlt am materielle beräich (z.b. fir reesen, wellness, deier restauranten, autoen, haiser, miwwelen, kleeder, bijouen, elektronesch geräter, wou d’banke mat hiren ‘einfachen’ a ‘bëllege’ krediter nach dichteg mathëllefen); an der sexualitéit, wou mer geléiert gin, eis dach ouni vill opwand an ouni verantwortung mol séier eng aventure ze erlaben; an am gesondheetswiesen, wou mer eis dru gewinnt hun, fir all bobo vum dokter (hannert deem déi iwwermächteg pharmazeutesch industrie steet) direkt e passend mëttelche verschriwwen ze kréien, ouni eise liewensstil ze hannerfroen.

Duerch d’fixéierung op dat direkt, impulsivt ausliewen vun eise launen verléiere mer d’fäegkeet eis kritesch mat der welt an hiren ‘angeboter’ auserneen ze setzen. Mir hun net méi d’gedold ze plangen, de pro a contra vun enger acquisitioun oder soss enger ännerung an eisem liewen ofzeweien; a mir kënnen net méi dat appreciéiere wat mer scho sin an hun.

Ausserdeem wierkt sech déi fixéierung op d’zesummeliewen aus, andeem se zum ongehemmten an dacks destruktiven ausdrock vu gefiller féiert, zu vandalismus, mobbing a kierperverletzung.

Virun allem awer mécht déi bestänneg iwwerstimulatioun der schoul et onméiglech, hir aufgab z’erfëllen, fir d’kanner zum rouege betruechten an interpretéiere vun de phänomener z’erzéien, fir an hinnen hemmschwelle géint oniwwerluechtent handele bei konflikter oder anere problemer opzebauen, a fir se zu toleranten, verantwortungsbewossten, mündege bierger z’erzéien, déi sech hir eege meenung bilden, ier se eng entscheedung treffen.

Et as net anzegesin firwat een der schoul an dem léierpersonal fir dësen échec soll d’schold gin. ++

—————————————————–

Apart from the fact that in its rash, pointless decision-making, current politics nearly renders impossible the educational mission of our schools through child-unfriendly and technocratic measures, our children and youth (and thus, indirectly, the teachers themselves) are suffering quite a bit from what Bernard Stiegler terms “libidinal capitalism”: i.e., a socio-economic-mediatic system based on the immediate fulfilment of our drives, most notably our drive to consume.

Indeed, children as well as grown-ups keep getting the message: “Satisfy your desires, it keeps business alive”. It’s a system which permanently exploits the individual’s most childish side, which turns the (purchasing) action into a fundamental principle and makes it the very substratum of the evolution of business and society. (…)

He explains that what is happening at present, with the gaining in power of the systems of over-stimulation, over-attention, over-information, and over-investment, destroys the children’s psychic apparatus and precludes all educational endeavour. For, as educators have understood for a long time, the latter works on the deferment of immediate gratification in order to allow the emergence of desire in the context of time. Its purpose is the deferment of the act, for it knows it to be the condition for reflection; it enables the delay of the rash adhering to every possible ideological and mediatic calling and in so doing allows the development of a critical mind.

Simply put: Through the use of all kinds of pictures, tunes and mottoes, business people and the media are constantly calling on our kids and ourselves to satisfy our every whim (which in fact is theirs) without delay. This applies to material things such as travels, wellness, expensive restaurants, cars, houses, furniture, fashion, jewelry, electrical appliances, in the quick acquisition of which the banks and their ‘simple’ and ‘inexpensive’ loans play an important role; to sexuality, where we are encouraged to indulge in the occasional swift and easy escapade; and to the health sector, where we expect physicians (backed by the all-powerful pharmaceutical industry) to prescribe a suitable drug for every minor complaint we have without questioning our lifestyle.

By becoming obsessed with the instantaneous, impulsive gratification of our desires, we lose the ability to critically reflect on the world and its offers. We no longer have the patience to think ahead, to ponder the pros and cons of an acquisition or other change in our life; and we do or can no longer appreciate the things we already are and own.

Moreover, this fixation bears on our living together by leading to the uninhibited and often destructive expression of emotion, to vandalism, mobbing, and criminal assault.

Above all, though, constant overstimulation prevents our educational institutions from fulfilling their task of teaching children to quietly observe and appraise phenomena, of helping them develop inhibition thresholds against inconsiderate action during conflicts or other problematic situations, and of changing them into tolerant, responsible, mature citizens who can make up their own minds before taking decisions.

It is unacceptable to blame schools and teachers for this failure. ++

D’meenung vum Olivier Michels (16)

De Sahel, dat as eng saach … et läit un eis deelweis fir eppes ze man, mee … si hu jo elo anscheinend en neie präsident, ech weess net wat fir eng politik elo do herrscht, mee dee muss och e groussen deel dozou bäidroen. Si packen et net ouni eis, a mir packen et och net ouni hir mathëllef. A mir dierfen eis och net zevill em si këmmeren. ‘T as wéi eng mamm: eng mamm muss och vun zäit zu zäit lass loossen, a wa mir zevill do géngen hëllefen, da wären déi ni am liewen onofhängeg, dat heescht déi géngen déi ganzen zäit un eis hänken, géife selwer net eens gin … .

Mee do si jo awer och d’klimatesch bedingungen sou schlecht, wéi kënnen si da je onofhängeg gin?

‘T as och erëm eng fro vun dem choix wou ee lieft, mee déi leit déi kënnen dat net wielen. Dat mat der iessensbeschafung as e grousse problem och wéinst de fësch. Déi fëschbestänn gi mat der zäit zréck, an dat war fir si eng grouss einnahmequell och fir sech selwer. Wéi se elo un dat iesse kommen, dat läit och alles e bëssen un deem grousse ganze mat dem klima an allem. Do wou si selwer scho liewen, dat as schonn eng ganz dréche géigend, wou et wierklech schwéier as, eppes iwwerhaapt unzebauen.

Et gi jo leit déi soen, da’s pech. Si liewen eben do an si hate pech. Mir mussen eis em eis problemer këmmeren. Wat häls de vun där astellung?

Déi astellung … ech kann se net kritiséieren, well heiansdo befollegen ech se och selwer. … Well mir hu selwer och anstänneg problemer, muss ech awer och soen. ‘T as net ouni bei eis och.

Wéi eng zum beispill?

Wat hate mer elo … Griichenland, do as eng hefteg diskussioun amgaang, dat as och en deel vun eisem problem. Mir kënnen eis net zevill em déi aner këmmeren, mir musse kucken dass mir selwer iwwer waasser bleiwen. Egoismus muss och sin heiansdo.

'rEVOLUTION' by Diana Calvario

Aus Nordafrika kommen ëmmer méi flüchtlingen no Europa, well se mengen hei géngen se besser kënne liewen. Fënns de dat ok, fënns de dat fair, géngs de dat och man, a mengs de mir misste méi mat anere mënschen deele well mir méi räich sin?

Flucht as ni ongewollt. Flucht as wann s d’eppes brauchs, wann eppes net méi geet. Am Togo do hat ech eng geschicht … do war een deen hat do geklaut, dee war kriminell. Dee war du geflücht, an dee war awer zréck gaang dohinner an en as dunn en anstännege mann gin, well e krut eng plaz … en hat eppes geléiert; ech kennen hie perséinlech och. Mee ech géng dat och man a sénger plaz, well ‘t kënnt ëmmer de punkt wou een eng kéier muss kucke wéi et weider geet. Déi leit déi verdéngen net vill, si gin net vill ënnerstëtzt. Do ware jo risenopstänn, déi ganz nordspëtzt vun Afrika, déi waren all amgaangen ofzerappen, an do as de punkt wou s de der sees “dat muss elo anescht goen”, an ech hun och kee problem wann déi heihinner kommen; sou laang se sech elo net esou illegal beschäftegen hun ech domadder guer kee problem.

Géngs du zum beispill doheem ee flüchtling ophuelen a mat him déng kummer oder déng iesssaachen deelen, wann et ganz konkret géif gin?

Ech … ech weess et net. Ech hun am Togo e puer leit kennegeléiert mat deenen ech schrecklech gutt eens géif gin, mee ech weess net ob ech dat op dauer … mat engem mënsch op enkem raum, dat geet net laang zäit bei mir.

Dat misst jo och net fir ëmmer sin; mee wann déi fro géif kommen, wou ee fir eng iwwergangszäit misst iergendwou eng plaz fannen …

Ah, dat wier guer kee problem fir mech; also, wann ech e kenne géif a wann ech wësse géif dass et ee wier deen net mech géif beléien oder ausnotzen, da géng ech dat gäre maachen. ++

Interview with Oliver Michels (16)

The Sahel region is quite an issue … . Partly it’s up to us to intervene, but … as it seems they now have a new president, and I don’t know which political direction he represents, but he also needs to contribute to a large extent. They can’t cope without us, and we can’t succeed without their help, either. And we mustn’t care for them too much. It’s like a mother: a mother must let go from time to time, and if we supported them too much, they’d never ever become independent., i.e. they’d cling to us all the time and wouldn’t be able to deal with their own stuff.

But with the climatic conditions being so bad, how are they supposed ever to become ‘independent’, as you say?

That’s a question of where you choose to live, but of course those folks aren’t able to choose. Finding food is a huge problem, among other reasons because of the fish. Fish stocks keep declining, they used to be a big source of income for the people. How they are going to get their food in the future is linked in part to the situation as a whole, with the climate and everything. The region they inhabit is in itself extremely dry, and it’s really hard to grow anything at all there.

Some people say, ‘Well, that’s too bad. They happen to live there and it’s too bad. We should be dealing with our own problems.’ What do you think of that attitude?

That attitude … why, I can’t blame them, because I sometimes think so myself. And I’d like to point out that we do have some serious problems ourselves. That’s not to be taken lightly.

Which ones for instance?

Now, what have we had recently … Greece comes to mind, with some serious discussions going; it’s part of our own situation. We can’t look after others too much, we need to see to it that we survive ourselves. Sometimes selfishness is necessary.

More and more refugees from North Africa are trying to get into Europe because they believe they can lead better lives here. Is that ok in your opinion, is it fair, would you do so too, and do you think we ought to share more with others because we’re wealthier?

Fleeing is never unintentional. You flee when you miss something, when something doesn’t work out anymore. In Togo I had an experience with somebody who had stolen, who was a criminal. He fled the country, but later he returned and redeemed himself, and he got a job … he had learned something. I know him personally. I’d do the same if I were he, because there always comes a time when you have to plan for the future. People down there don’t get paid much, they don’t have a lot of support. There have been those huge uprisings in all of Northern Africa, you know; they were all of them knocking things down, and that’s the point where one has to stop and think, ‘Now something must really change’. And I don’t mind them coming here; as long as they don’t work illegally, I don’t think it’s a problem.

Would you be willing to accommodate a refugee at home and share your room and food with him or her, if it came to that?

I … I’m not sure. In Togo I got to know a few people with whom I’d get along really well, but I don’t know if in the long run … I mean, to live with someone in a small space doesn’t work for very long with me.

Anyhow, it wouldn’t have to be forever; but if the question arose where somebody needed a place to stay for a transitional period of time …

Now that I wouldn’t mind at all; I mean, if I knew the person and I knew that they wouldn’t lie to me or rip me off, I’d be glad to do it. ++

Firwat as et sou schwéier vun der atomenergie ewechzekommen? Eis gewunnechten a punkto ernierung a mobilitéit ze änneren? A bestëmmte länner en demokratesche system anzeféieren? Et huet héchstwarscheinlech eppes mat der komplexitéit vun eiser bewosstsinsentwécklung ze din. Déi sougenannte ‘Spiral Dynamics’ probéieren dat ze beschreiwen.

Souwäit ech se verstin, geet dem Claire Graves (et al) séng theorie iwwert Spiral Dynamics dovun aus, dass verschidden undeeler vun der mënschlecher bevëlkerung och ënnerschiddlech wäertesystemer hun, dass se op verschiddene bewosstsins-ebene liewen, déi hir interpretatioun vun der realitéit filteren, an dass mënschen, wann se duerch hir liewensbedingungen dozou gezwonge gin, capabel sin sech un hir ëmwelt unzepassen, andeems si nei, méi komplex weltanschauungen opbauen, déi et hinnen erméiglechen den neien erausfuerderungen ze begéinen. Dat heescht, et kann een nëmmen no deem handele wat ee wouerhëlt, an et kann een nëmmen dat wouerhuele wat d’qualitéit vum eegene bewosstsin erlabt. Den estnesche biolog an ökolog Jakob von Uexküll (+ 1944) huet dëst thema a séngem faszinéierende buch ‘Streifzüge durch die Umwelten von Tieren und Menschen’ exploréiert.

Am géigesaz zu enger wäit verbreeter meenung schéngt et, wéi wann ee spezifesche bewosstsinsniveau net kann duerch en aneren, méi héije bewosstsinsniveau verännert oder intensivéiert gin. An anere wierder: d’aart a weis, wéi eng persoun d’realitéit wouerhëlt, kann net onmëttelbar duerch den afloss vun enger aner persoun geännert gin. Mir kënnen anerer dozou bréngen, bestëmmt saachen ze maachen oder ze soen, mee mir kënnen se net forcéieren anescht ze denken oder z’erkennen. Wäertesystemer ännere sech just duerch (dacks brutal) collisioune vum eenzelnen sénger liewensopfaassung mat der realitéit. An deem sënn as all erzéiung selbsterzéiung.

Problematesch un dëser duerstellung as d’tatsaach, dass d’majoritéit vun der weltbevëlkerung zuer zäit offensichtlech op enger bewosstsinsstuf steet, déi eng net nohalteg liewensweis op globalem plang ervirrifft, an dass d’waarden op déi katalytesch erfarungen, déi als eenzeg (?) dat bewosstsin kéinten änneren, sech fir d’ganz mënschheet als déidlech kéint erweisen.

Gët et keen anere wee?

Why is it so difficult to move beyond nuclear energy? To change our habits concerning nutrition and mobility? To introduce democracy in certain countries? It’s probably due to the complexity of consciousness evolution, which the so-called ‘Spiral Dynamics’ attempt to describe.

As far as i understand it, Claire Graves’ (et al) theory on Spiral Dynamics surmises that different portions of humankind have different value systems, that they are at different stages of consciousness which act as filters for their interpretation of reality, and that humans are able, when forced by life conditions, to adapt to their environment by constructing new, more complex, conceptual models of the world that allow them to handle the new problems (wikipedia). This means you can only act upon what you perceive, and you can only perceive that which the quality of your awareness allows. The Estonian biologist and pioneering ecologist Jakob Johann von Uexküll (+ 1944) explored this topic in his fascinating book ‘Streifzüge durch die Umwelten von Tieren und Menschen’ (‘Explorations of animal and human environments’).

As opposed to widespread belief, it seems that a specific level of consciousness cannot be altered or intensified by another, more encompassing level of consciousness; in other words, one person’s perception of reality cannot directly be changed through the influence of another person. You can force someone to do or say certain things under your control, but you cannot force them to think or perceive differently. Value systems change only through (often violent) clashes of the individual’s interpretation of life with reality. In this sense, all education is self-education.

What is problematic about this is the fact that apparently, the majority of the world’s population currently functions at a level of consciousness which creates unsustainable living on a global scale, and that waiting for the catalysing experiences which alone (?) could alter that consciousness may well prove to be fatal for all mankind!

Is there no other way?

Interview mam Hannah Gryczka (9) an Nora Goetschalckx (16)

1. Wee war den Osama Bin Laden?

H: En huet leiten dout gemaach, dat weess ech.

N: Ma dat war de führer vun Al-Kaida … dat as en terroristegrupp … an hie war dann den anführer vun deem grupp.

2. Wat huet hie verbrach?

H: All déi fir hie geschafft hun … also de Bin Laden sot zu all déi aneren, bréngt fligeren an da gitt an den hotelen … oder a geschäfter mat de fligeren dra foncéieren.

N: Ma … as dat net mat dem World Trade Center, déi zwee tierm wou en anschlag gemaach gouf, do war hien anscheinend verantwortlech an esou, an terroristenanschläge eben, … dass hien terroristenanschläge op Amerikaner gemaach huet eben.

3. Firwat huet en dat gemaach?

H: Well e geckeg war.

N: Ech weess et net genau … mee ‘t gin och elauter sou theorien … dass anscheinend de Bin Laden souguer mat Amerika zesummegeschafft hätt, dass dat alles geplangt wier, fir da grënn ze hun fir krich ze maachen, fir ueleg an esou. Ech weess net wat ech do soll gleewen. … Ech weess just dass verschiddener, déi bréngen sech da selwer a lauter anerer em … wéinst hirer religioun, well se da mengen si géifen an eng aner, besser welt goen.

4. Déi amerikanesch arméi huet de Bin Laden erschoss. Hien hat deen ament keng waff. Wéi fënns du dat?

'Reflection' by gp

H: Gutt … well hie soss nach méi leit géif dout man.

N: Jo … ‘t hänkt ëmmer dovunner of … . Wann hie wierklech verantwortlech as fir dass esou vill Amerikaner gestuerwe sin, as et iergendwéi novollzéibar dass se hien da wëllen … ok, ech weess net, si hätten en och kënnen aspären, mee bon, … si hun dee moment vläicht sou saachen net iwwerluecht an einfach geschoss.

5. D’Amerikaner hun den doud vum Bin Laden gefeiert. Wéi fënns du dat?

H: Also doriwwer ze schwätzen as net esou gutt, well hien huet dat ni méritéiert … a frou ze sin kéint gutt sin, well hien elauter leiten dout gemaach huet, a well soss déi aner leiten angscht haten.

N: Jo, am fong as et krass, well ‘t as awer e mënsch deen dout as. Fir dat ze feieren as schonn e bësse krass, awer wéi gesot, wann dat wierklech wouer as, dass hie wierklech responsabel as fir esou vill leit déi gestuerwe sin, kann een och e bëssen novollzéien, dass se da frou sin dass en dat net méi ka maachen, well e jo dout as. … Mee trotzdeem awer … ‘t as jo awer net nëmmen hien, ‘t sin och aner terroristen gewiescht, an duerfir … ‘t as elo net well hien dout as dass elo ni méi eppes geschitt. Duerfir fannen ech dat e bëssen iwwerdriwwen.

6. Hues du angscht virun terroristen?

H: Jo, ganz vill. Ech hun angscht doriwwer, dass elo frech leit heihi kommen an si soen zum beispill, mir si ganz léif a mir wëlle gären eng aarbecht fannen, a si si guer net léif a si probéieren all kanner oder leiten dout ze man … mat bommen oder waffen.

N: Jo, heiansdo schonn e bëssen, sou. Well een et ëmmer am fernseh gesäit an esou. An dann am fliger zum beispill … do hun ech heiansdo e bëssen hannergedanken, dass vläicht iergendwéi kéint eng bomm iergendwou sin oder sou. Ech mengen och, hei zu Lëtzebuerg as déi warscheinlechkeet awer net esou grouss … .

7. Wéi kann een de problem vum terrorismus dénger meenung no léisen?

H: Et kann een entweder bei de juge goen, wann iergend e mann e fënnt … iergend een sou frech leite fënnt, kënnen se n en bei de juge droe goen, an da kënnen se dat do klären … ob se an de prisong gin.

N: Ech weess et net. Ech weess guer net genau wat iwwerhaat do leeft, wat déi fir grënn hun … . Ech weess et net, einfach fridden … amplaz ëmmer direkt wëllen zréck z’attackéieren … . An och iwwerhaat gutt alles sécheren, dass alles mega sécher as an alles kontrolléiert gët.++

———————————————–

Interview with Hannah Gryczka (9) and Nora Goetschalckx (16)

1. Who was Osama Bin Laden?

H: He killed people, that much I know.

N: He was the leader of Al-Qaeda … it’s a terrorist group … and he was the group’s leader.

2. What did he do?

H: Everybody who worked for him … well, Bin Laden told the others, bring some airplanes and then fly them into hotels or shops.

N: I think it has something to do with the World Trade Center, with the two towers that were attacked … they say he was responsible … and for other attacks, too. That he organized terrorist attacks on Americans.

3. Why did he do that?

H: Because he was nuts.

N: I don’t know exactly … but there’s a lot of speculation … like that Bin Laden collaborated with America, that the whole thing was staged so that they’d have a reason to start a war, for the oil and so on. I don’t know what to believe. I only know that some people kill themselves and many others because of their religion, because they think they will go to a different, better world.

4. The American army shot Bin Laden dead. He wasn’t armed. What do you think of that?

H: It’s good, otherwise he’d kill even more people.

N: Yes, well … it depends … If he really is responsible for the death of so many Americans, one can understand that they want him … now I don’t know, they could have locked him up, but okay … maybe at that moment they didn’t stop to consider such ideas and just shot.

5. Americans celebrated Bin Laden’s death. What do you think about that?

H: Well … to talk about it is not so good, because he hasn’t deserved it. And to be glad may be ok, since he killed a lot of people and since if he wasn’t dead the rest of them would still be afraid.

N: Why, in fact it’s kind of weird, because after all he’s a person who died. To celebrate that is actually a bit weird, but as I said before, if it’s true that he is responsible for so many people who were killed, then I can somehow understand that they are glad that he can’t harm them any longer, since he’s dead. But nevertheless … it wasn’t just him after all, there were other terrorists, too, so … It’s not because he is dead that no such thing will ever happen again. That’s why I think their reaction is a little extreme.

6. How about you? Are you afraid of terrorists?

H: Yes, very. I’m afraid naughty people are going to come here and say like, we are nice and we’d like to find a job, but that they’re not nice at all and try to kill all the kids or people with bombs or weapons.

N: Yes, a bit, sometimes. Because you keep seeing it on tv and so on. And when I’m on a plane, for instance, I sometimes have creepy thoughts in the back of my mind, like about a bomb being hidden somewhere … . But I also think that here in Luxembourg the probability is not very high … .

7. How do you think the terrorist problem could be solved?

H: You could go to the judge if some guy finds him … if somebody finds such bad people, they can take them to the judge, and then they can resolve it with him … decide whether they’ll go to jail.

N: I don’t know. I really don’t understand what’s going on, what kinds of reasons they have … . I don’t know, maybe just making peace … instead of always seeking immediate retaliation … . And securing everything very well, … everything should be totally secure, everything should be controlled.++

Eng grouss – vläicht déi gréisst – geeschteg erausfuerderung fir eis mënschen am zäitalter vu kultureller vermëschung a globaliséierung schéngt mer déi bewosst a sachlech ausernanersetzung mat deenen iddien a meenungen ze sin, déi eisen eegenen op den éischte bléck widderspriechen. Mat anere wierder: Mir mussen dréngend léieren, grad déi leit opzesichen a kennenzeléieren, déi anescht denke wéi mir selwer. Wat ech am alldag feststellen as, dass mir aus bequemlechkeet oder feigheet ëmmer déi gespréichspartner, awer och déi medien auswielen, vun deene mer wëssen oder unhuelen, dass se eise point de vue bestätegen. Parteien, veräiner, net-regierungsorganisatiounen, Facebook-säiten, awer och fanatesch a gewalttäteg gruppéierungen – si all féieren ëmmer leit zesummen déi äenlech denken, nom motto “gleich und gleich gesellt sich gern.” Dat as fatal, well et verhënnert dass mer eppes bäiléieren, eis eegent wëssen hannerfroen, dass mer d’intelligenz vum “friemen” appreciéieren. Et verhënnert, dass mer méi facette vun der wierklechkeet gesinn an dass mer vum räichtum vun der kollektiver erfarung profitéieren.

Déi iwwerliewenswichteg leeschtung besteet doran, sech grad mat persounen a gedanken ze befaassen, déi eis meenung a fro stellen. Et as dat eng wëssenschaftlech astellung, déi net nëmmen eisen horizont erweidert, mee konflikter léisen an een dauerhafte fridden opbauen hëlleft. ++

'Fellowship' by gp

To me, a big – maybe the biggest – intellectual challenge in this age of cultural mingling and globalization seems to be to consciously and objectively examine ideas and opinions which at first sight contradict our own. In other words: we must urgently learn to seek out and get to know the very people who think differently. A day to day observation I make is that due to convenience or cowardice, we tend to choose interlocutors and media that we presume will confirm our point of view. Political parties, associations, non-governmental organizations, Facebook groups, but also fanatical and violent interest groups invariably bring together people with similar views, according to the motto ‘birds of a feather flock together’. It’s a fatal trend which prevents us from learning, questioning our current knowledge, and appreciating ‘alien’ intelligence. We thus fail to perceive additional aspects of reality and to benefit from collective experience.

Investigating the very people and ideas that challenge our point of view is therefore an essential achievement. It reflects a scientific attitude which not only widens our horizon, but helps to resolve conflicts and build a lasting peace. ++

Interview mam Philippe Koch (17)

Et gët bestëmmten iwwerliwwert regelen fir d’zesummeliewen an eiser gesellschaft. Déi eng si gesetzlech verankert, an du gës normalerweis bestroft wann s de se net anhäls, z.b. wann s de een ëmbréngs, folters oder bestiels. Anerer, déi sougenannt ‘manéieren’, sin éischter onkloer a gi je no sozialer schicht méi oder manner respektéiert. Dozou gehéieren eng héiflech sprooch, hänn wäsche virum iessen, net haart repsen aew. Verschidde vun dëse manéieren gin och ëmmer nees hannerfrot, virun allem vun deene jonken. Dir liicht et z.b. net an, firwat ee wärend dem iessen net soll drénke wann een amgaang as ze knaen. Erklär weg. firwat dech déi regel stéiert.

Ma ech fannen … ech schuede kengem domadder wann ech dat elo maachen. Wann ech dat grad wëll maachen eben, dass ech wärend dem iessen dann drénke wëll, da kann ech dat man … soulaang ech keen domadder stéieren … .

Firwat mengs de dass et dës virschrëft iwwerhaapt gët?

Ech géng soen, dat huet eppes mat eiser gesellschaft ze din, hei a Lëtzebuerg oder vläicht an Europa. D’Chrëschtentum huet vläicht mengen ech och eppes domat ze din, well se jo och am fong vill regelen hun … vill regelen déi mir zum beispill och net kloer sin, firwat et déi gët.

Nenn nach eng oder zwou aner sozial regelen, mat deenen s de net averstane bas.

Ma zum beispill mir kréien ëmmer an der schoul gesot, mir sollen eis kap ausdon wa mer an der klass sëtzen. Da’s genau dat nämmlecht beispill: am fong kann ee jo selwer decidéieren wéi een sech undeet, wat een undeet. E prof kann engem z.b. net verbidden e piercing unzedoen. Ech schuede kengem domat wann ech dat hun oder wann ech dat net hun. Ech soe jo och net dem prof e soll séng bijjouen ausdon wann en an d’klass kënnt oder sou.

Fënns du et wichteg, dass et fir d’zesummeliewen tëscht de mënschen verschidde verhalensregele gët? Wat fir eng fënns de z.b. sënnvoll?

Jo, also ech fannen et wichteg dass een deen anere respektéiert, dass ee mat séngen entscheedungen déi een trëfft, en aneren net verletzt.

Wat bedeit fir dech ‘respekt’?

Dass een deen anere mat deenen decisiounen déi een hëlt net verletzt oder stéiert, an dass een oppasst op deen aneren ier een iergend eppes mécht. An dat fannen ech och wichteg eben.

Wéi weist du selwer respekt vis-à-vis vun aneren?

Héiflech sin. Jo, an ech iwwerleë mer dann ëmmer ob ech dat elo soll maachen oder ob ech et net léiwer soll si loossen, ebe fir dann och aner konflikter aus dem wee ze goen.

Fënns du dass an dénger liewenswelt genuch respekt herrscht?

Jo, ech géng scho soen dass mir, also hei a Lëtzebuerg, dass d’leit déi aner respektéieren, obwuel et natierlech ausname gët- mee dat as bestëmmt iwwerall sou. Mee well mir ebe besser liewensbedingungen hun wéi aner länner … da misst engem dat net esou schwéier falen fir respekt ze weisen vis-à-vis vun engem aneren. Also ech mierken och dass auslänner, déi dat och net kenne vläicht, dass déi … schloe gin. Da’s och eng saach vu respekt; ‘t geet een net einfach iergend ee schloen well en anescht ausgesäit oder well e méi suen huet oder well en een domm ugemaach huet … an do gin et eben, also, südlänner zum beispill elo, déi sin anescht drop. … ‘T huet och eppes mat kultur ze din.

Géifs du gär an enger gesellschaft liewen, wou et iwwert dat eraus, wat vum gesetz virgeschriwwen as, keng rücksicht op deen anere gët?

Neen … ech mengen, ‘t as besser awer wa jiddfereen sech géng gedanke man iwwert dat mam respekt … dass een deen anere soll respektéieren. Wann een dat net huet, dann … vun deene leit déi dann awer dee respekt hun, gët een dann net gutt ugesinn … an da kéint een sech mat deene guer net verdroen, fannen ech.++

—————————————
Interview with Philippe Koch (17)

There are certain traditional rules for living together in society. Some have power of law, which means you will be punished if you trespass them, e.g. if you murder, torture, or steal from another person. Others, so-called ‘manners’, are more vague, and the extent to which they are followed depends on the walk of life. These include politeness, washing hands before meals, not belching etc. Some of these manners are often questioned, especially by young people. You, for one, do not understand why one shouldn’t drink while chewing food. Please explain why this rule bothers you.

Well, I think … I’m not likely to harm anyone if I do it. If I feel like doing it, I mean if I want to drink with my mouth full, then I can do so … as long as I don’t go on someone’s nerves … .

Why do you think there even is such a rule?

I’d say it has to do something with our society, here in Luxembourg or maybe in Europe. Christianity may also be involved, with them having so many rules … rules that I often don’t know what they’re for.

Could you name one or two other social rules that you don’t agree with?

Well … like, at school we’re always told to take off our caps in class. That’s exactly the same thing: After all everyone should be allowed to decide for themselves how to dress … what to wear. Teachers can’t ban you from wearing a piercing, can they? After all I don’t hurt anybody by wearing or not wearing something. Moreover, I for my part don’t go around telling the teacher not to wear her jewels when she walks into the classroom!

Do you think it’s necessary to have certain norms of behaviour for life in society?

Yes, I believe it’s important for people to respect one another. The decisions we take shouldn’t hurt anybody .

What does the word ‘respect’ mean to you?

To respect someone means to make sure that the decisions you take don’t hurt or annoy others, that you consider the needs of your neighbour before doing something. And I believe that’s vital.

How do you personally show respect?

By being polite. Yeah, and I always consider whether to do or not to do something, so that I don’t create conflictual situations.

Do you think there’s enough respect  in your surroundings?

Well … yes, I’d say that we here in Luxembourg mostly respect each other … . There are exceptions of course, but that’s bound to be true anywhere. Only, since we have better living conditions than other countries … it shouldn’t be too hard for us to show respect towards somebody else. Anyhow, I do notice that some foreigners, people who may not know any better, that they … go around beating people up. And that’s a matter of respect; you don’t just go around beating someone up because they look different or have more money or because they’ve needled you. But there are some, like southerners, who have a different temper … it’s related to their culture.

Would you want to live in a world where there would be no consideration for others beyond what’s prescribed by the law?

No … I think it’d be better if everyone gave some thought to the matter of respect … that we should respect each other. If you don’t have that, you’re likely not to be well seen by those who still take respect seriously … and you wouldn’t be able to go along well with them, I think. ++

———————————-

Wéi ech sonndes moies mat ménger duechter (16 méint al) bei d’schoul gin an et am eck vum schoulhaff trëppele loossen, kënnt e bësse wand op, deen déi verdréchent blieder an d’kamellepobeieren am krees ronderëm bléist. D’meedche kuckt sech de spektakel eng weilchen un, da laacht et, leeft deene klengen dänzer no, probéiert drop ze trëppelen oder stéisst se mam fouss weider fir dem wand ze hëllefen. Zimmlech laang ameséiert et sech op dës aart a weis; et as en natierlecht spill, entstanen aus sénger beobachtung vun der welt an dem allmälechen opbau vu sénger bezéiung zu hir. Just: e kand muss d’fräiheet hun dës beobachtung ze maachen. Wann säi bewosstsin vu klengem un permanent mat kënschtlechen, monofunktionelle spillsaache zougetippt gët, wann et iwwerall vu vir eran “eppes” muss an der hand hun oder op engem gefier muss sëtzen fir beschäftegt ze sin besteet d’gefor, dass et blann an daf gët fir esou spontan phänomener, op déi et kreativ ka reagéieren. Dann huet d’spillsaachenindustrie gewonnen an dem kand séng natierlech welt huet verluer. ++

"Catcher in the Storm" by Diana Calvario

As I go for a walk with my 16-month-old daughter and leave her to run around in a corner of the schoolyard, a gust of wind comes up, blowing dried leaves and candy wrappings across the place. The girl watches the show for a while, then she smiles and starts chasing the little dancers and steps on them or kicks them. She enjoys the activity for a long time; it’s a game evolving naturally out of her observation of the environment and the gradual development of her relationship with it. Of course a child must be free to make this kind of observation. If from the start her consciousness is constantly being filled with artificial and monofunctional toys, if she is made to believe she needs to take some “stuff” with her or sit on a kid’s vehicle wherever she goes so as to be occupied, she runs the risk of becoming closed to such spontaneous phenomena toward which she could respond creatively. In that case the toy industry has won and her natural environment has lost. ++

G.P.